Jeżeli chcesz obejrzeć w rozdzielczości HD to kliknij tu:

Prezentujemy kilka ciekawszych wspomnień filmowych z przebytych rajdów w 2011r

Carpathian Arch Bikepacking #1 – Romania

TPK jest super #3

TPK jest super #2

Jeżeli chcesz obejrzeć w rozdzielczości HD to kliknij tu:

Więcej informacji tu:

lub tu:

Jeżeli chcesz obejrzeć w rozdzielczości HD to kliknij tu

Może on ulegać różnym zmianom, lecz jakieś założenia musimy przyjąć.  Trasy niekiedy będą lekko górzyste, ale znajdą się również płaskie jak stół. Jak zauważyliście długości tras są bardzo zróżnicowane, czyli są krótsze i dłuższe. Tempo zawsze stałe i dobrze znane z naszych wcześniejszych rajdów.

Wszystkie proponowane trasy zostały wcześniej sprawdzone, niektóre z nich nawet wielokrotnie.

Oto lista. Kolejność przypadkowa.

- Wyjazd do Tczewa  80 km

- Jezioro Wycztok -   67 km. Rozpoczęcie sezonu rowerowego 2012 r przy ognisku z pieczoną kiełbaską

- Rezerwat przyrody “Mewia łacha” 75 km

– Góra Gradowa     30 k

- Jastrzębia Góra          90 km

- Rajd kulinarny do Stegny 80 km

- Sluza Gdańska Głowa 90 km

- Scieżka przyrodnicza “Las za Muzą“    50 km

- Dookoła jeziora Tuchomskiego 55 km

- Rajd po TPK 50 km

- Czarnym szlakiem do Wieżycy 80km

- Rajd kulinarny Babi Dół 50 km

- Wdzydzki Park Krajobrazowy     60 km

- Mistrzostwa świata w poławianiu bursztynu 80 km

- Bunkier “Gryf Pomorski      90 km

- Przywidz 80 km

- Fortyfikacje na Helu w jedną stronę statkiem      70 km

- Tczew          80 km

- Jeziora Raduńskie oraz Ostrzyckie    km ?

- Kąty Rybackie                   90 km

W sumie mamy do przejechania ok 1400 km

Mieczysław Butkiewicz

Jeżeli chcesz obejrzeć w rozdzielczości HD to kliknij tu

Choć pogoda nie zachęcała do wyjścia na dwór, to jednak postanowiłem wyjść na spotkanie mikołajom. Zabrałem ze sobą swego Nikona, aby coś ukazać na naszej stronie. Deszczyk kropił prawie cały czas, ale to mnie nie zniechęciło, tym bardziej, że i tak miałem wyjść do sklepu po drobne zakupy. Szukałem wzrokiem naszych rowerzystów, ale jakoś nikogo nie zauważyłem, więc rozpocząłem swoją sesję fotograficzną idąc cały czas ulicą Jana Pawła II szukając fajnych ujęć. Aparat musiałem ciągle przykrywać dłonią, żeby nie zamókł obiektyw. W taką pogodę jechać rowerem do Gdyni to średnia przyjemność, także wcale się nie dziwię, że nikogo nie zauważyłem.

Rekord pobity! Prawie 2,5 tysiąca Mikołajów na motocyklach, quadach i skuterach

Nie mogłem jechać na rowerze, dlatego więcej zdjęć z przejazdu niestety nie posiadam.

Mieczysław Butkiewicz

kliknij tu aby obejrzeć w rozdzielczości HD

Zakończyliśmy w dniu dzisiejszym sezon rowerowy, być może, że jeszcze gdzieś pojedziemy pod warunkiem, ze będzie temperatura dodatnia.
Z rana gdy się przebudziłem a była to godzina 6:00 spojrzałem przez okno a za oknem na termometrze -2 stopni, no to frekwencja będzie bardzo niska jeżeli w ogóle ktoś przyjedzie. Ja jako organizator ani przez moment nie pomyślałem, że rajd się nie odbędzie w najgorszym wypadku pojechałby sam bez względu na pogodę, ponieważ wiedziałem, że niektórzy dojadą tam na miejsce spotkania.
Wyruszyłem na dworzec a przed dworcem już czekało chyba trzy osoby, ale co chwilę dojeżdżały nowe osoby. W sumie zebrało się nas 9 odważnych, którzy zimna się nie boją;)
Jest dość zimno, więc nie czekaliśmy na spóźnialskich i o godzinie 10:03 ruszyłem tempem takim żeby się nie spocić. Po drodze zdjąłem kurtkę nie oddychającą (nie nadaje się ona na rower). Wjechaliśmy w Abrahama i na samej już górze skręt w prawo i szaleńczy zjazd o długości 1,5 km. Tu grupa się mocno rozciągnęła a  ja prawie nie korzystałem z klamek.  Tempo nie było zbyt wysokie, bo wiedziałem po czym jadę a więc dziury doły i korzenie pod liśćmi, także należało zjeżdżać bardzo uważnie. I tak zjechaliśmy do Oliwy. Tu dowiedziałem się, że jedna z koleżanek z kolegą wycofali się, podobno z powodu zimna. Przyczyną było raczej nie odpowiednie ubranie, bo mrozu nie było.  Dalej ul Kościerską  długi podjazd do Owczarni, następnie koło Reala przez Spacerową i już prawie byliśmy na miejscu. Jesteśmy na naszej polanie a teraz szybko ruszyliśmy nazbierać drewna na ognisko. Jak to fajnie i ciepełko przy ogniu. Następny kolega się się wycofał z tego samego powodu co poprzednia para. I tak nas opuściły 3 osoby, ale dojechały na miejscu też 3 osoby. W sumie nas było 11 odważnych.
Kiełbaski bardzo smakowały, ale czas już wracać. Niektórzy pojechali do domu swoją skróconą drogą a  nas zostało tylko czterech i w tym składzie dojechaliśmy niebieskim szlakiem do pachołka i Oliwy.
Krótkie pożegnanie i ja z Rysiem ciągnęliśmy do Wrzeszcza. Im bliżej domu tym bardziej odczuwałem zimno na plecach.
Nie było aż tak źle, ciepło było zwłaszcza na podjazdach:)

Galeria zdjęć

tekst, zdjęcia: Mieczysław Butkiewicz

KLIKNIJ TU aby oglądać film w jakości HD

Na spotkanie w Sopocie Wyścigi przybyło 13 osób a w górnej części Reja dołączyły jeszcze trzy osoby.  Zaszczyciły swą obecność również 4 panie. Nasz azymut miał nas doprowadzić do Matemblewa a dalej zakończyć się we Wrzeszczu. Trochę asfaltu, dróg szutrowych i duktów leśnych. Te ostatnie były bardzo niebezpieczne z powodu ukrytych pod liśćmi korzeni. Najechanie na nie pod nieodpowiednim kątem mogło spowodować twarde lub miękkie lądowanie. Na szczęście obyło się bez upadków. Wiedziałem, że takie upadki mogą się zdarzyć, więc planując tą trasę wybrałem bardziej bezpieczną. Myślałem o wjechaniu  na szlak niebieski prowadzący równolegle do Doliny Radości, ale przejechanie go graniczyło się z cudem, więc wolałem nie ryzykować i „przelecieć” asfaltem.  Po asfalcie wjechaliśmy na szlak niebieski, który prowadził do Matemblewa. Ten odcinek z kolei był odcinkiem szybkim, pomimo ukrytych „min” można było osiągać niezłe szybkości. W Matemblewie odłączyły się 3 osoby jadące w kierunku Moreny. A  reszta pojechała do Wrzeszcza. I tak się zakończył następny mam nadzieję udany rajd.

Dziękujemy wszystkim uczestnikom za wzięcie udziału w naszej kolejnej imprezie rowerowej.

Galeria zdjęć GER’u

Galeria zdjęć Irka

Galeria zdjęć “Bono”

Tekst i film: Mieczysław Butkiewicz

Na wycieczkę przybyło, włącznie z prowadzącym, sześć osób. Byli to: Monika, Adam (ale nie ten, co ostatnio), Bartek, Janusz, Jarek, no i ja.
Wystartowaliśmy sprzed przystanku kolejowego w Gdyni Chyloni. Monika, po przygodzie z przebitą dętką, dołączyła do nas na ulicy Złotej. Pojechaliśmy drogą gruntową skrajem Kępy Oksywskiej, obok jednostki wojskowej. W tym rejonie w czasie drugiej wojny światowej odbywały się ciężkie walki i jeszcze kilka lat temu widziałem przy tej drodze pociski moździerzowe, które „wylazły” z ziemi. Jadąc lasem minęliśmy kolejną jednostkę wojskową i następnie, obok jeszcze jednej jednostki : ) przejechaliśmy przez szosę biegnącą do Dębogórza Górnego i wjechaliśmy ponownie w las, dojeżdżając do drogi leśnej biegnącej z Kazimierza do leśniczówki położonej na górze Kępy.
Podjazd do leśniczówki  stanowił zwieńczenie tej rozgrzewającej części wycieczki. Potem nastąpił zjazd do skrzyżowania szos z Rumi do Pierwoszyna i do Mrzezina. Podjazd szosą do Pierwoszyna nie był już tak „energetyczny” i, z niezbędnym zapasem sił, początkowo wjeżdżając w ulicę Jabłoniową i jadąc dalej drogą gruntową, wjechaliśmy na klif mecheliński.
Na klifie, w towarzystwie pięknego widoku na zatokę, zrobiliśmy sobie krótką przerwę konsumpcyjno – fotograficzną, po czym zjechaliśmy nad brzeg do Mechelinek i dalej brzegiem zatoki udaliśmy się do Rewy, w której m. in. zobaczyliśmy kilku windsurfingowców śmiało pływających po zatoce o tej porze roku.
Z Rewy, skręcając początkowo w ulicę Wioślarską i Wałową, pojechaliśmy do Rezerwatu Beka. Minęliśmy mostek na rzece Redzie. Niestety, nie udało nam się dojechać do miejsca, gdzie była pochłonięta przez morze dawna osada rybacka, ponieważ teren był zbyt podmokły, a istniejąca wcześniej ścieżka rozryta. Udaliśmy się zatem w dalszą drogę do Osłonina i Mrzezina. W drodze do Mrzezina nie uszedł naszej uwadze „księżycowy” krajobraz na terenie tamtejszej żwirowni. Potem asfalcikiem pomknęliśmy do Połchowa i Sławutówka, gdzie obejrzeliśmy pałac rodziny von Below i ciekawą rogaciznę, przypominającą azjatyckie jaki, hodowaną tam od kilku lat. Po odwiedzeniu grobu tejże rodziny pozostało nam tylko dojechać do Wejherowa przejeżdżając przez Puszczę Darżlubską. Wykorzystaliśmy w tym celu częściowo szlak rowerowy Wejherowskiego Towarzystwa Cyklistów (WTC).
Po dojechaniu do okolicy szpitala wejherowskiego, za zgodą uczestników wycieczki, postanowiliśmy ją kontynuować aż do Gdyni Chyloni, dokąd dojechaliśmy drogami gruntowymi, drogami rowerowymi i mało uczęszczanymi drogami asfaltowymi.
W trakcie wycieczki planowo stopniowo odłączali się: Jarek w Mrzezinie, Adam w Sławutówku i Janusz w Wejherowie. Zatem z Wejherowa do Gdyni jechaliśmy w składzie: Monika, Bartek i ja.
W trakcie całej wycieczki było kilka trudnych przeciwieństw losu, ale udało się je przeżyć. Zwłaszcza Monika wykazała się dużym hartem ciała i ducha, bo te przeciwności dotknęły przede wszystkim ją.
Ogólny dystans z Gdyni Chyloni do Gdyni Chyloni : ) wyniósł ponad 80 km, z czego do Wejherowa 60 km.
Do domu w Rumi przyjechałem po godzinie 17.
Dziękuję wszystkim uczestnikom za wspólnie spędzony czas na wycieczce i za fajne towarzystwo.
Pozdrawiam wszystkich uczestników i do zobaczenia na następnych wycieczkach.

Galeria zdjęć Mariusza

Galeria zdjęć Moniki

tekst i zdjęcia: Mariusz

http://vimeo.com/32739427

Jeżeli chcesz zobaczyć film w rozdzielczości HD kliknij tu

Ten rok zamykamy stosunkowo małym przebiegiem, bo tylko 3727 km,  w tym 1200 km przez  nowo stworzoną grupę GER’u, która de facto jeździ z nami dopiero od połowy lipca bieżącego roku. Przyszły rok będzie obfitował w bardziej ciekawe i nieco dłuższe rajdy, a po za tym mamy w planach wyjazdy dwudniowe. Będziemy również częściej korzystać z SKM. Długości tras niektórych wyjazdów wydłużą się o 10-15km, natomiast tempo pozostaje bez zmian.

KLIKNIJ TU aby oglądać film w jakości HD

To był dzień jakich mało było w tym sezonie, przyjechało 20 osób w tym 7 dziewczyn i na pewno nie żałują, choć trochę się pomęczyły na podjazdach. Wspaniała pogoda jaka ostatnio nam towarzyszy. Zanim przyjdzie szaruga to korzystajmy dopóki można. Na starcie zameldował się nasz stary mors „Olo”, który dojechał z nami do Reja i tam pożegnał nas, bo był umówiony na spotkanie ze swoim klubem sopockich morsów.

A my ruszyliśmy w kierunku szlaku niebieskiego. Dojeżdżamy do lasu, 10 sek na złapanie tchu:) i ruszamy dalej  a dalej to już tylko zjazd i korzenie  które należało wypatrywać żeby nie pofrunąć w powietrze przez kierę:). Ostrzegałem przed „niespodziankami”, więc każdy dostosowywał tempo do swoich umiejętności technicznych omijając  różne zagrożenia przed upadkiem. Wszyscy szczęśliwie przebrnęli przez te „miny”. Wszystko szło gładko do momentu jak na horyzoncie ukazał się długi morderczy podjazd (1 km). na szczycie chwila odpoczynku i ruszamy po drodze bardzo zdradliwej usłanej korzeniami osłoniętymi liśćmi. Ja zjeżdżałem z góry, bo takie też bywały bardzo ostrożnie, żeby nie spotkać z matką glebą.

Dojechaliśmy do Reja i tą ulicą skręciliśmy w prawo pod górkę a dalej czarnym szlakiem (trochę tu pomyliłem drogę) prosto do Koliby. Tam czekał na nas nasz kamerzysta tym razem bez kamery Andrzej. Parę osób odjechało w swoją stronę, także do Koliby dojechało nas 15 osób. W Kolibie utworzyły się małe grupki w których to aż wrzało od dyskusji. Po godzinnych pogaduchach każdy ruszył w swoim kierunku.

Moim skromnym zdaniem i nie tylko moim to ta wycieczka była naprawdę udana. Słoneczko świeciło, ciepło i nic nam więcej nie brakowało.

Wszystkim uczestnikom serdecznie dziękujemy za wzięcie udziału w tej niedzielnej wycieczce.

dystans z dojazdem do domu 50 km

czas przejazdu 3, 10 godz

średnia 16 km/h

max 44 km

Mialem w planie 6 XI wyjazd do Stegny, ale niestety prom już nieczynny sprawdź tu:

Galeria zdjęć

Mieczysław Butkiewicz