Spotykamy się w niedzielę 20 maja o godz 10:00 przed budynkiem LOT’u w Gdańsku

film z tego rezerwatu z 2011r

Odwiedzimy ponownie ów rezerwat przyrody, będzie to rajd lajtowy. Bardzo urocze miejsce do odpoczynku na świeżym powietrzu, oby tylko pogoda dopisała. Ruszymy spod LOT’u przez Olszynkę do Sobieszewa. Natomiast w Sobieszewie wjedziemy do lasku i drogą szutrową dojedziemy do Swibna. I od tego miejsca będzie trochę piachów, przez które musimy raczej przejść.

Jedziemy do rezerwatu przyrody “Mewia łacha” więcej informacji Największym zagrożeniem dla lęgów ptaków są turyści. W związku z tym istnieją ograniczenia w poruszaniu się po rezerwacie. Jest tylko jedna ścieżka, po której wolno przechodzić ludziom, prowadzi od Wisły wzdłuż nasady piaszczystego cypla na plażę. Nie wolno przechodzić przez ograniczające ścieżkę taśmy, Po rezerwacie nie wolno poruszać się swobodnie w okresie lęgowym ptaków, czyli od 15.IV do 15.VIII.

Na terenie rezerwatu znajduje się kilkuhektarowe zarastające jeziorko, gdzie znalazła schronienie rodzina bobrów

- trasa jest bardzo łatwa

- długość trasy: 65-70 km

- tempo na szosie: 20-23 km/h

- powrót : godz 17:00

- w razie deszczu nie jedziemy

Uwaga! Uczestnicy biorą udział w rajdzie na własną odpowiedzialność i w razie wypadku nie będą dochodzić roszczeń od organizatorów.
Na rajdzie nie są tolerowane  %
Prawo do rajdu mają osoby, które ukończyły 18 lat.
Kaski nie są wprawdzie obowiązkowe, ale warto je nosić dla własnego bezpieczeństwa
Każdy z uczestników musi zabrać ze sobą narzędzia: zapasową dętkę oraz łatki z klejem.

Mieczysław Butkiewicz

Jeżeli chcesz obejrzeć w rozdzielczości HD to kliknij tu

Może on ulegać różnym zmianom, lecz jakieś założenia musimy przyjąć.  Trasy niekiedy będą lekko górzyste, ale znajdą się również płaskie jak stół. Jak zauważyliście długości tras są bardzo zróżnicowane, czyli są krótsze i dłuższe. Tempo zawsze stałe i dobrze znane z naszych wcześniejszych rajdów.

Wszystkie proponowane trasy zostały wcześniej sprawdzone, niektóre z nich nawet wielokrotnie.

Oto lista. Kolejność przypadkowa.

- Zuławska mała ojczyzna: menonici w delcie Wisły 80 km

- Jezioro Wycztok -   67 km. Rozpoczęcie sezonu rowerowego 2012 r przy ognisku z pieczoną kiełbaską

- Rezerwat przyrody “Mewia łacha” 75 km

– Góra Gradowa     30 k

- Jastrzębia Góra          90 km

- Rajd kulinarny do Stegny 80 km

- Sluza Gdańska Głowa 90 km

- Scieżka przyrodnicza “Las za Muzą“    50 km

- Dookoła jeziora Tuchomskiego 55 km

- Rajd po TPK 50 km

- Czarnym szlakiem do Wieżycy 80km

- Rajd kulinarny Babi Dół 50 km zrealizowany

- Wdzydzki Park Krajobrazowy     60 km

- Mistrzostwa świata w poławianiu bursztynu 80 km 13.07.2012r. – Sztutowo

- Bunkier “Gryf Pomorski      90 km

- Przywidz 80 km

- Fortyfikacje na Helu w jedną stronę statkiem      70 km

- Tczew 80 km     koszulki                           zrealizowany

- Jeziora Raduńskie oraz Ostrzyckie    km ?    zrealizowany

- Kąty Rybackie                   90 km

- Westerplatte    40 km                                zrealizowany

Sobieszewo Ptasi Raj     50 km

W sumie mamy do przejechania ok 1400 km

Mieczysław Butkiewicz

mapka z trasy

Jeżeli chcesz obejrzeć w rozdzielczości HD to kliknij tu:

Galeria zdjęć

Pogoda nie zapowiadała się zbyt optymistycznie, jednak 8  chętnych przyjechało. Ruszyliśmy  spod dworca we Wrzeszczu na ul Szopena i szlakiem zwiniętych torów skierowaliśmy się w kierunku osiedla „Wiszące Ogrody’, następnie wzdłuż jeziora Jasień minęliśmy wiadukt nad obwodnicą i wjechaliśmy w las. Dojechaliśmy do Otomina i bez zatrzymywania się pojechaliśmy dalej przez Sulmin, Niestępowo, Przyjaźń i w Glińczu ruszyliśmy w kierunku Stary Glińcz, Nowy Glińcz i Babi Dół. Jest to nasz cel  „ Nasza Chata Smaków” i tu już czekali na nas nasi rowerzyści: Mariola, Marek, Nikola i druga ich córka, ale nie pamiętam imienia, którzy przyjechali samochodem. Wspólny obiadek, wspólne pogaduchy, było bardzo miło i przyjemnie spędzić wolny czas wśród swoich.
Spojrzałem na niebo a ono proponowało nam małą kąpiel:), bo rowery były zakurzone;), więc ruszyliśmy do Jaru Raduni, aby  porobić jakieś fotki i krótkie sekwencje filmu i zrobić szybki nawrót w drogę powrotną. Aby uniknąć szosy Andrzej poprowadził nas pięknymi  dróżkami wijącymi się pośród  krzewów do Mostu w Rutkach. Krótki odpoczynek i ruszyliśmy w drogę powrotną przez Glińcz. Kilka ujęć filmowych ukazując uroczy dziki krajobraz i ten wartki bieg rzeki Raduni na krótkim filmie. Szkoda opuszczać to miejsce.
Chyba mieliśmy dziś trochę szczęścia z tą kąpielą, bo gdy dojechaliśmy do Wrzeszcza to widać było jaka tu była pompa;).

tekst & film: Mieczysław Butkiewicz

Andrzej przesłał dane z GPS’a:
Dystans: 60 km
Prędkość średnia ruchu 16,4 km/h
Suma przewyższeń 600 metrów

Dojechałem  na 10 min przed startem, a na miejscu już był nasz kamerzysta Andrzej z Ajką, oraz  dość spora grupka GER’owców. Andrzej wyrobił sobie kondycję ciągle biegając z ciężką kamerą dookoła Flasha i jego kibiców. Kto miał ochotę mógł napić się kawy za friko od sponsora – Idee Kaffee. Spora grupka bikerów i nie tylko oglądała wspaniały rower Tomka, przyznam szczerze, że prezentował się wyśmienicie. Około 11-tej nastąpił ostry, nie, łagodny start. Wystartowałem tuż za Flashem towarzysząc mu przez pierwsze kilka km trasy. W połowie drogi zatrzymałem się, aby nakręcić parę ujęć filmowych, ale już nie dałem rady dogonić peletonu. W imieniu całego GER-u życzymy Tomkowi dużo sił, dobrej pogody i braku awarii. Zapraszamy do oglądania na żywo postępów Tomka na stronie: konkurs.ideekaffee.pl

mapka

Mieczysław

W sumie przejechaliśmy około 70km (+/- dojazdy z i do domu), z czego 30km głównych atrakcji górek i jezior. Praktycznie nie było płaskich odcinków, wspinaliśmy się na wysokie brzegi i zjeżdżaliśmy nad tafle jezior. W sumie zrobiliśmy około 360-400m podjazdów (o ile wierzyć mojemu licznikowi). Cały czas towarzyszył nam chłodny północny wiatr, który łagodził ostre słońce i trochę utrudniał jazdę.

Galeria zdjęć

Galeria zdjęć Piotra

Tekst i zdjęcia: Marek “Bono”

Rajd na który przyjechało 13 rowerzystów w tym trzy nasze koleżanki uważam za udany, pogoda i humory dopisały.
Droga częściowo lasami, ale w większości to drogi szutrowe. „Bono” jak zwykle pojechał solo, bo chyba obawiał się, że nie nadąży za nami:)

Flash i Satan zaszczycili swoją obecnością… pozdrawiamy. Ten pierwszy jak zwykle objeżdżał kółeczka aby jak stwierdził odpocząć od tej gromady ludu:) Nigdy nie było wiadomo z jakiej strony Tomek do nas dołączy. Poza tym dołączyła ostatnio do naszej grupy Ewa, która jakoś nie mogła się zdecydować na jazdę z nami, ale w końcu Darek, jej mąż, kupił nowy rower i to ją prawdopodobnie zdopingowało…. brawo!
Dojechaliśmy na miejsce przeznaczenia i zrobił się problem z rozpaleniem ogniska, ponieważ nie było za bardzo gdzie go rozpalić. Poratowała nas Ajka z Viką, która dostarczyła nam samochodem grilla…..dziękujemy.
Około dwóch godzin trwała uczta. Po niej wszyscy rozjechaliśmy się w swoje strony.

Ja natomiast z Andrzejem postanowiliśmy wydłużyć trasę i szybszym tempem ruszyliśmy w kierunku Chwaszczyna następnie przez Źródło Marii, Gołębiewo, Dworek Oliwski i przez Dolinę Radości asfaltem do góry. Tam rozstaliśmy się.
Trasa wydłużyła się do 77 km, w tym szybkie zjazdy po 45 km/h.
Wszystkim dziękujemy za tak liczne przybycie
Mieczysław Butkiewicz

Galeria zdjęć

Jak chcesz obejrzeć w rozdzielczości HD to kliknij tu:

Pogoda 15 kwietnia 2012 roku, dała nam się we znaki,mgła otulająca cały Gdańsk z samego rana. Silny porywisty wiatr wiejący z północy i temperatura tylko plus 2 stopnie. A jednak znalazło się 11 śmiałków chcących sprawdzić swoje siły w takich warunkach pogodowych. Gdańsk budynek Lotu, początek naszej wyprawy godzina 10.05

Przez prowadzącego został wybrany szlak rowerowy czarny bardziej ciekawy ze względu na przepływającą obok rzekę Motławę. Tak dojechaliśmy do pierwszego punktu docelowego którym była miejscowość Wiślina, gdzie znajduje się drewniana dzwonnica z 1792 roku. Chwilowy postój, zrobienie pamiątkowych fotek i wyruszamy w dalszą trasę. Kto by pomyślał a jednak za Gdańskiem są wybudowane piękne trasy rowerowe, którą teraz jedziemy. Przejeżdżamy przez malownicze mosty i udajemy się do miejscowości Wróblewo, gdzie znajduje się przepiękny kościół zbudowany z konstrukcji szkieletowej wypełniony cegłą i wieżą zakończoną barokowym hełmem. Został wybudowany w XVI wieku i jest odprawiana w nim msza św.

Czas goni a jeszcze wiele kilometrów przed nami, więc udajemy się w dalszą drogę w kierunku Zamku Krzyżackiego- Grabiny Zameczek. Wybudowany został w 1273 roku, ale losy najazdów go nie oszczędziły zostały z niego tylko ruiny które rozpadają się całkiem. Niestety obiekt został zamknięty dla zwiedzających, nie wiadomo co będzie z nim dalej. Obiektem nr.12 na trasie rowerowej jest Dom podcieniowy w Trutnowych wybudowany w 1720 roku,  jest to najstarszy na Żuławach. Wsparty jest na 8 słupach z dekoracyjnymi mieczami, tworzącymi rodzaj arkad. Konstrukcja szkieletowa wypełniona cegłą, jeszcze nie raz w tym kierunku rower Mnie zawiezie. Obiekt nr.14 Kościół pw. Św.Aniołów Stróżów w Cedrach Wielkich, wybudowano w XIV wieku. Dalsza droga doprowadziła nas do miejscowości Kiezmark, aż nad samiutką Wisłę. Obiekt nr.18 naszego zwiedzania i ostatni jest Strażnica Wałowa wybudowany w XIX wieku. Tym sposobem pokonaliśmy dystans 40 km wszyscy jak widać zadowoleni płuca dotlenione nogi rozmasowane czas wracać z powrotem. Przejazd na drugą stronę drogi expresowej nr.7 kierunek Trzcińsko przez Błotnik. Tu Mietek narzucił tępo z większą częścią bikerów gnał tak, że szybko zniknął z pola widzenia. Jednak miał honor i poczekał 20 minut w miejscowości Wiślinka na wolniej jadących. Chwila oddechu i dalej w drogę, podzieliliśmy się na 2 grupy. Grupa głodomorów wystartowała tak że nawet wiatr wiejący w twarz nie wyhamował ich rozpędu. Za to druga grupa której się aż tak bardzo nie spieszyło, napajała się widokami okolicy. Tym sposobem dojechaliśmy do punktu wyjścia gdzie się pożegnaliśmy. Do miejsca zamieszkania dojechałem o godzinie 16.00 na liczniku zanotowałem 83 km.Pozdrawiam wszystkich uczestników rajdu rowerowego i zapraszam na kolejne.

tekst: rowerix……..

nie jechaliśmy  zbyt szybko, na liczniku widniała cyfra najczęściej 20-22 km/h

Na miejsce zbiórki odważyło się przyjechać 11 śmiałków w tym dwie dziewczyny, którzy może nie zdawali sprawy, że będą się musieli zmagać ze swoimi słabościami kondycyjnymi na trasie. Wiatr był dość mocny, który odbierał oddech. Z początkowej fazie rajdu jechaliśmy wszyscy razem. Czasami Darek narzucił większe tempo, ale co jakiś czas zatrzymywał się czekając na pozostałych. Ja filmowałem, więc moja pozycja była wszędzie a czasami po wykonaniu nagrania grupa się oddaliła, więc musiałem ją gonić. Do połowy trasy, czyli przez ok 40 km jechaliśmy w grupie, natomiast w drodze powrotnej podzieliśmy się na dwie podgrupy. Darek poprowadził grupę podstawową jako główny organizator  a ja z kilkoma kolegami „polecieliśmy” nieco szybszym tempem. Rysio “orał” na trasie  jak koń, często prowadził,  zmianę  mu dawałem następnie Tomek, Robert i na końcu wykańczał nas Damian.:) Współpraca odbywała się jak w peletonie kolarskim, może dlatego nieco szybciej jechaliśmy od podstawowej grupy.
Trzeba mieć końską siłę, aby przejechać 80 km pod wiatr. Całe szczęście, ze nie było bardzo zimno. A gdy dojeżdżaliśmy do Gdańska zaczął padać drobny deszczyk. Tak było dziś na Żuławach.
To był dla nas dobry egzamin przed wyprawą i wydaje mi się, że zdaliśmy go na piątkę razem z Ryszardem.
Pogoda była taka jak była, w czasie jazdy nie odczuwaliśmy zimna, natomiast na dłuższym postoju śniadaniowym było dość chłodno co zmuszało nas do szybkiej ewakuacji.
Ja dojechałem na godzinę 15:30

dystans 79 km

czas przejazdu 5:34

średnia  17,21

max  31,8

Nagrałem materiał filmowy, ale ze względu na wiatr czasami słabo było słychać lektora za co przepraszamy.

Galeria zdjęć

tekst i film: Mieczysław

CZYTAJ RELACJĘ na blogu Pawła

W najbliższy piątek 13 kwietnia, nasz kolega Paweł Kudela podejmie próbę przejechania jednego z najcięższych na świecie wyścigów – Arizona Trail Race.

Jest to samowystarczalny wyścig na rowerach górskich przebiegający wzdłuż szlaku stanowego przez pustkowia Arizony.

Dostępne są dwa dystanse: 300 mil (~480 km) i 750+ mil (~1200+ km) co stanowi całkowity trawers stanu Arizona. Paweł podejmie próbę przejechania krótszej trasy. Wyścig podąża za szlakiem Arizona Trail tak blisko jak to tylko możliwe od granicy z Meksykiem do miejscowości Superior w Arizonie, obejmując około 480 km zróżnicowanego terenu (zakres wysokości nad poziomem morza od 500 m do 2500 m). Szlak głownie ma charakter wąskiej ścieżki (singletrack), ale również są objazdy drogami szutrowymi i asfaltowymi omijające tereny dzikie, chronione, przez które prowadzi szlak pieszy.
To nie są organizowane i sankcjonowane pod żadnym względem zawody. Jest to po prostu grupa znajomych (z bikepacking.net), którzy postanowili przejechać na rowerach tę samą trasę w tym samym czasie. Dla wielu nie jest to wyścig, ale raczej osobista przygoda. Wielka, trudna i zastraszająca. Ukończenie jest wielkim wyzwaniem. Tylko około połowa albo i mniej śmiałków stających na linii startu jest w stanie dojechać do mety.

Ciekawostki:

• Paweł startuje na stalowej ramie Nimble 9 (koła 29, napęd 1×6) Jest to spora zmiana w stosunku do wcześniejszych wypraw, które pokonywał na fullu (pivot mach 5)
• duża część terenów to pustynia, więc bardzo ważne są zapasy wody. w tym celu do roweru została zamocowana sakwa wypełniająca trójkąt ramy i zawierająca 2 litrowy bukłak z wodą. kolejny bukłak (3 l) zawodnik będzie miał na plecach
• Paweł nie bierze namiotu, a jedynie ultralekki śpiwór oraz bivy. weźmie jednak czapkę i rękawice gdyż część trasy prowadzi na wysokości 2500 m n.p.m.

Zapraszamy do bloga Pawła, a w szczególności do lektury wcześniejszych wypraw:

• Colorado Trail Race
• Łukiem Karpat

Paweł jest wyposażony w urządzenie nadawczo-odbiorcze SPOT i jego trasę można śledzić na żywo za pomocą tej strony: link

POWODZENIA!!!

Galeria zdjęć

Tekst i zdjęcia: Marek “Bono”

Galeria zdjęć

Jeżeli chcesz obejrzeć w rozdzielczości HD to kliknij tu:

To był typowy rajd lajtowy, na spotkanie przybyło 9 osób a na Stogach dołączył do nas Intel. Pogoda a zwłaszcza wiatr nie zachęcał do takich wycieczek, wiało niemiłosiernie. Przez Olszynkę, Przeróbkę dojechaliśmy do naszego celu a mianowicie bunkrów, było ich chyba cztery. Przy nich zrobiliśmy krótki przystanek „śniadaniowy”.  Po objechaniu ich skierowaliśmy się w kierunku Westerplatte. Dmuchał wiatr północny prosto w twarz…..porwała się grupa na kilka mniejszych i tak jakoś dobrneliśmy do celu, umęczeni i głodni:)
Zwiedziliśmy wartownię, pomnik, zrobiliśmy parę fotek a ja sfilmowałem parę ujęć i tu miał się zakończyć nasz rajd, więc niektórzy ruszyli samotnie lub w małych grupkach, ale na Przeróbce wszyscy się spotkali i razem ruszyliśmy do Gdańska.
Żeby nie ten wiatr to nawet było przyjemnie i wesoło.
Na liczniku 46 km
Mieczysław